MAJKOW W a s i l i j I w a n o w i c z, ur. 1728 Jarosławl, zm. 17 (28) VII 1778 Moskwa, poeta. Pochodził z rodziny ziemiańskiej. Przypisany w dzieciństwie do pułku Siemionowskiego, rozpoczął służbę w 1747 jako szeregowiec. Zdymisjonowany w 1761 (w randze kapitana) osiadł w Moskwie, zbliżył się do M. Chierasko-wa, od 1762 drukował w jego pismach "Poleznoje Uwiesielenije" i "Swobodnyje Czasy". Uczestniczył w pracach powołanej przez Katarzynę II Komisji do ułożenia kodeksu praw (1767-68); współpracował z pismem N. Nowikowa "Trutień" (1769-70), szereg utworów ogłosił w piśmie "Wieczera". Był autorem pierwszego roś. poematu heroikomicznego Igrok tombiera (1763, Gracz w lombra), do tego gatunku należało też główne dzieło M. Jelisiej, iii Razdrażonnyj Wakch (1771, Eliseusz, czyli Bachus rozdrażniony), trawestacja motywów Eneidy Wergiliusza z parodiowymi aluzjami do jej roś. przekładu autorstwa W. Piętrowa. Ponadto pisał M., wzorując się na A. Sumarokowie, bajki, które zebrał w tomie Nrawouczitielnyje baśni (t. 1-2, 1766-67, Bajki ku pouczeniu), oraz tragedie, m.in. Agriopa (1775, Agriopa).
